Het ganzenei en ik

5 reacties 27 jun. 2026

Lieve lezers,

Vandaag moest ik gewoon even van me laten horen. Want ik wil jullie vertellen hoe het met mij gaat, en daarmee met Knotten.

Goed. Heel goed zelfs.

Maar laat me wat meer vertellen, want jullie verdienen meer dan alleen die twee woordjes.

Ik heb een gezondheidsdingetje waar ik al een tijdje mee leef. Het is beheersbaar en niet levensbedreigend, dat is het allerbelangrijkste. Maar eerlijk? Het was wel een behoorlijke rollercoaster, die eerste periode na de diagnose in maart 2024. Veel onzekerheid, veel vragen, veel niet-weten. Inmiddels weet ik dat er een goedaardige tumor in mijn hoofd zit, ik noem hem soms mijn ganzenei, op een plek waar hij moet blijven. Dat leer je accepteren. Dat kost tijd. Maar ik kom er wel.

En terwijl ik daar de afgelopen twee jaar mee bezig was, realiseerde ik me steeds meer: ik ben echt niet de enige. Iedereen draagt wel iets met zich mee. De een kampt met gezondheid, de ander met verlies, met zorgen om een kind, met eenzaamheid, met werkdruk, met van alles wat niet zichtbaar is van de buitenkant. We lopen vaak vrolijk door het leven terwijl we vanbinnen best wat te verwerken hebben. En dat is zo menselijk. Zo herkenbaar. Het maakt niet zoveel uit wat het precies is, wat telt is hoe je ermee omgaat. En ook dat is makkelijker gezegd dan gedaan, want mijn eerste reactie was ook gewoon: paniek, pure paniek. Niet fijn. Maar nu, na twee jaar, denk ik zo min mogelijk na over mijn kleine huisbewoner in mijn hoofd. Ik leef. Ik geniet. Misschien zelfs meer dan vóór de diagnose.

Wat daarbij enorm heeft geholpen? Met mijn handen bezig zijn. Breien, haken, creëren. Het klinkt misschien simpel, maar het is echt louterend. Je hoofd wordt rustig als je handen bezig zijn. Vanochtend zat ik te haken met de Basta, het is best warm buiten, maar ik zat heerlijk, en ik keek naar mijn werk en dacht: wat een kleuren toch. Wat een schakeringen. Wat een geluk dat ik dit mag doen. Ik brei ook aan een sjaal met een ajourpatroon en ik heb een Tunisch haakproject liggen, een zomersjaaltje. Gewoonweg heerlijk. En misschien wel het beste medicijn dat ik ken.

Na bijna 15 jaar ben ik nog steeds verliefd op dit werk, en ik ben zo blij dat Knotten gewoon doorgaat. Zo, bijna halverwege het jaar, voel ik me intens dankbaar. Voor mijn twee prachtige kinderen. Voor mijn lieve man. En voor jullie, mijn Knotjes, voor het feit dat we elkaar ook weer in het echt zien! Elke laatste woensdag van de maand stellen we ons kantoor open: kom bolletjes bekijken, voelen, knuffelen, en gezellig bijpraten. Hoe leuk is dat?

Warme en creatieve groet,

Francis


5 reacties


  • Annemie 28 juni 2026 om 21:47

    Beste Francis, heel fijn om te lezen dat het goed met je gaat en dat je rust en berusting gevonden hebt door met je handen creatief bezig te zijn. Ik begrijp dat helemaal want ik ervaar net hetzelfde: breien, haken, tunisch haken, … maakt niet uit handwerken brengt orde en sereniteit in mijn “monkey mind”-hoofd. Eén groot nadeel is dat ik verslaafd ben aan wol! Altijd een 5-tal projecten op de naalden en een zeer goed gevulde “wolkast” maar toch kon ik niet weerstaan aan de nieuwe mirror KAL. En tijdens de afgelopen hete dagen ook nog begonnen aan een vest (voor mijn beste vriendin) met jawel het schitterend pluizige Basta en Cool Merino. Een dag zonder handwerk is immers geen dag! Ik wens je het allerbeste en nog heel veel creatief handwerkplezier.


  • Kristina 28 juni 2026 om 10:15

    Lieve Francis,
    Leuk te vernemen dat je van het leven kan genieten ondanks je probleem. Een positieve ingesteldheid helpt in dat geval zeker.
    Alvast hartelijk dank voor je mooi knottenwol levenswerk waardoor wij je brei- en haak-enthousiasme al jaren met je kunnen delen. Ik hoop alvast dat je je goed blijft voelen en volop kan genieten van je familie en je levenswerk. Het ga je goed.


  • Gerda 28 juni 2026 om 09:17

    Hoi Francis, fijn dat het steeds beter met je gaat, het heeft tijd nodig om een slecht bericht te verwerken. En inderdaad, het helpt dat breien en creëren en mooie, kleurrijke truien, sjaals en sokken te maken. Ga zo door!


  • B. 28 juni 2026 om 09:13

    Dag Francis,
    Fijn dat het zo goed met je gaat. Net als jij beleef ik ontzettend veel plezier aan breien en haken. Voor mij is het mijn ontspanning. Ik heb altijd iets op de pennen.
    En wat fijn dat het me je bedrijf ook gewoon doorgaat. Jouw plezier en ons plezier!
    Liefs en alle goeds gewenst!!! 🧶


  • Marie-José 27 juni 2026 om 19:51

    Hoi Francis. Het is heel fijn om te lezen dat het goed met je gaat. En hoe creëren je leven zo positief kan beïnvloeden. Ik word zelf ook heel erg blij als er weer wat moois van mijn naalden komt. Geeft best wel steun in deze alsmaar moeilijkere tijden. Best wel jammer dat ik zo ver weg woon, anders kwam ik zeker vaker op bezoek bij jullie die laatste woensdag van de maand.


Een reactie achterlaten

Deze site wordt beschermd door hCaptcha en het privacybeleid en de servicevoorwaarden van hCaptcha zijn van toepassing.